...........از سایه ای که ادمش رفته

گاهی دلگرمی یک دوست آنقدر معجزه میکند

که انگار خدا در زمین کنار توست

دوستای خوبم ممنونم

 که این دومین سالگردو کنارم بودید

دوستی تو روزای سخت با الزایمر هم فراموش نمیشود

عزیزانم منم شادی رو دوست دارم اما چه کنم

دردم میاید خروار خروار

+ تاريخ چهارشنبه یکم مرداد 1393ساعت 0:1 نويسنده هرزال

           خسته ام..

                     افکار پریشانی را ب دوش می کشم ..

                          خسته ام
              

                                   همانند مسافری ک مقصدش را هرگز نمی بیند
           خسته همانند

                       رهگذری ک ویترین هیچ مغازه ای نظرش راجلب نمیکند


          خسته ام

        مانند آخرین برگ پاییزی ک میداند با بازگشت باد سرنوشت ش رقم میخورد

                    این روزا دلم چیزی از جنس آرامش میخواهد

                   خسته ام

                                    از طوفان درونم....

                                                    

                خسته ام‌این‌روز ها…

                 حتی‌ توان خوابیدن را هم‌ندارم…

                            گاهی میگویم‌کاش نفس کشیدن‌هم ارادی بود…

+ تاريخ یکشنبه بیست و نهم تیر 1393ساعت 0:22 نويسنده هرزال

ومن روی تراس

                فارغ ازغم درونم

                 دراین غروب تابستانی دل انگیز

روحم به پروازدرامد صدای قطره های باران

          بوی خاک باران خورده

روح سرکشم را به میعادگاه برد وجسم خاکی ارامم را وحشی کرد

پاهایم خارج از فرمان من به سوی

                                          سخاوت پدر و مهربانیهای برادر

  یه راه افتادند ومن به ناگاه

     پنج شنبه تابستانی

    صدای باران

 .گورستان  متروک  وارام  

   هق هق گریه های من

               انتخابی دشوار بین پدر و برادر

موهای خیسم به سرم چسپیده اند هوای پرواز ندارند

روی خاک سرد دراز میکشم

مردمان نادان با تانی ازکنارم میگذرند

یک لحظه خستگیم را به شانه های خیالیت میسپارم

روح وحشیم ارام میگیرد چشمانم را میبندم

           خدایا خولب میخواهم

         یک خواب ابدی

یاز که میکنم وای خدای من باز هم کسی ارزوهایم را بر باد داد

 http://axgig.com/images/24589383838939783350.jpg

خدا جونم ممنونم هنوزم لذت اون نیم ساعتی که رو

خاک بیهوش بودمو دارم می چشم

 ولی بنظرت اگه تموم میشدم باشکوه نبود

+ تاريخ شنبه چهاردهم تیر 1393ساعت 3:1 نويسنده هرزال

ديگر بس است بعد روسياهي سرنوشتم

كه ميرفت به باور بنشيند

 اين درد تاول زده

اين شلاق زمانه

بر جان احساس عريانم

غم انگيزترين موسيقي زندگانيم را

انچنان نواخت كه گرمي قلبم در اتش

جانسوز تنهایی سوخت و خاكستر شد

اري قلاده هايي كه به جرم صبوري

        بر گردن  سرنوشتم  نهادي

رو به سنگيني نهاده است 

 بدانسان كه بجاي شكستن از درد مچاله شده ام

رنجي كه سالهاست در من به بار نشسته است

رشد نموده و باليدن گرفته است

                     با چنان سرعتي

كه بر پاي زندگانيم زنجيري بافته است

و من با درد از ميان اين زنجيرها نفس ميكشم

چه سرنوشت شومي كه بعد از زمين خوردن

 در مرداب زندگي فقط مرگ نفسهايم را ميشمارد

هميشه وقت دلتنگي به خود ميگفتم

 روزي اندازه ي بغضهاي شبانه ام خواهم باريد

حال میدانم سرچشمه اين اشكها كجاست

 كه من انچنان مي بارم كه در اشك خود غلطيده ام

فقط اي كاش

   همه روييا هايم را دور از دست تقدير ميبافتم

04 ThinkWwW.KamYab.IR  این پســت را با انـدکی تامل بخوانیـد ...

خدا

    خدا

 فقط همین یه بلا روحمو ازار نداده بود داغونم کردن ادمات

یادت باشه این زندگی نبود که من کردم

 شکر شکر شکرولی  الان میخوامت الان

کجایی تنهایی نمیتونم از پسش بربیام

بیرحمی زمانه مثل موریانه روحم را جویید و تمامم کرد

خدا بسه خواهش میکنم به دست و پات میافتم بسه

http://axgig.com/images/71468238790311203559.jpg

بارها کوبیدم درت را نگشودی

اه کشیدم اه و الان عذاب میکشم

گویی رد اههایم در سرنوشتت مانده است  خدا جونم

که ول کنم نیست روزگارت

امشب فهمیدم بدبختر از زنی که اشک میریزد کسانی هستند

که نمیدانند چگونه ارامش کنند

+ تاريخ دوشنبه دوازدهم خرداد 1393ساعت 23:36 نويسنده هرزال |

دارمت دوست ولی چاره به جز دوری نیست...

خوش از آنم که تو را پیش خدا می‌بینم...

      وجالب اینکه برای دیدارتان زندگیم شتابی بس  عجیب به خود گرفته

 یه قصۀ قدیمی

                یه قصه گوی خسته

       وقتی بابا نداری نوشتنش رو تخته چه سخته..


میگن "هر دختری شاید یه روز شاهزاده‌شو پیدا کنه

 اما پدرش تا ابد پادشاه قلبش خواهد ماند"

و قلب من تا ابد سوگوار پادشاهش میمونه...

وتلختر اینه که  فقط سوگوار پادشاه خودش نیست

                               دخترکان عزیزتر از جانش راچه کند

یکی نوشته بود چقدر خوشبختم قلب پدرم میتپد

و من برای بدبختی خود و شکوفه های نارنج تو 

                                       تلخ و طولانی گریستم

خدا جونم  حسود نبوده ام هرگز اما خوشبحالت بابا نداری

 ویه خواهش روز باباو از اون مهمتر مرد  رو به عزیزانم تبریک بگو

 باشه خدا جونم

اخه میدونم اونا تو بهشتن جایی که مرا راهی به ان نیست

با این افکاری که در سر می پرورانم

                  کاش مردی بود و مردانگی هم

+ تاريخ سه شنبه بیست و سوم اردیبهشت 1393ساعت 0:19 نويسنده هرزال

سلام عزیزانم

وبلاگ بخش بزرگی از زندگی منه

 چون به قول پسوتا نمیشه شماها رو دوست نداشت!

نمیشه نخوند! نمیشه دلتنگتون نشد

اما آدم گاهی اونقدر درداش زیاده که خودشم فراموش میکنه

 چه برسه به دوست داشتنا و دلتنگیاش

بهر حال زحماتتون جبران نمیشه فقط بدونید تو این روزای سخت

قوت قلبم بودید جایی که فراموش کردم  زندگی رو

هی عزیزم دختری همش سه بخیه بود تو وبلاگت همچین نوشتی

به دعا محتاجم

خودم حس کردم عمل قلب باز انجام دادم ایول به معرفتت

 کاش نمینوشتی به دعا محتاجم

نه عزیز دلم من به معجزه نیازمندم نه دعا چون دعا دیگه کارساز نیست

 ایول به مرام و معرفتتون دستتونو میبوسم

 بخصوص تو پری جون که تقریبا هر روز کامنت گذاشتی

با اینکه کنکور داشتی

برخیاش اینقد خوشکلن که تاییدشون نکردم 

 معرفتت تمومی نداره دختری

میدونم

باید کاری کنم ..........

ازت ممنونم که اون پست رو ورداشتی خیلی نازی خوشکله خانوم

+ تاريخ چهارشنبه هفدهم اردیبهشت 1393ساعت 10:14 نويسنده هرزال

                                   ای سرنوشت حالا که

       سایه بی منت  پدر نیست

             سخاوت شانه های برادرم نیست

                    سرخی معجزه  عشق نیست

                          سلامتی تن رنجورم  نیست و

                                  سکوت سنگین خدا هست

                                         سردی اغوش مهربان دوست  هست

                                                سبزی دستان شفابخش مادرم درقفس دلتنگیست           

سنت میشکنم

                  و هشتمین سین امسالم را

                                    سوختن انتخاب میکنم

                              پس سلاخیم کن که دگر دردی حس نمیکنم

 

 خدا    ديگر  بگذار بسوزم

اه و ناله و دعایم که به اسمانت نرسید

         شاید دودم به اسمانت برسد

     خدا جونم مانده ام این نهایتم تاوان کدام گناه است

میدانی خدا این کوچ نابهنگام

   حتی در خیال پرستوها نمیگنجید

 

مسافر بی بدرقه من

انقدر بی صدا رفتی که از وداع جا ماندم

باز بنازم به غیرت چشمانم

 که آبی پشت سرت ریختند

 

+ تاريخ چهارشنبه بیست و یکم اسفند 1392ساعت 9:47 نويسنده هرزال |

چه سنگین گذشت

          عصر بارانی ام

گویی نوازش نمی کرد،

                            باران صورتم را

گریه ام، 

              فریادم،

                     تنها سکوتی بود

تا حرفهایم
                      در بستری از بغض بخوابند

باور اینکه تو این همه درد و رنج جسمی و روحی

پناهت پاهای کوچولویی باشد که سرت را رویش بگذاری

و ارامشت فقط دستان کوچکش باشد غیرممکن می نمود

که به لطف مهربانیش ممکن شد

ممنونم کوچولوی دوست داشتنیم

که گفتی:

 هرزاو هر وقت من مریضم تو نازم میکنی بیا تا منم نازت کنم

میدونی ناز کردن ادمو خوب میکنه  

اما تو که فرشته منی عزیزکم

       میدانی وجودت پاهایم را به زمین گره زده است

آخــر یـه شــب

ایــن گـریه هـا

سـوی چشامـو میبـره

 

+ تاريخ چهارشنبه هفتم اسفند 1392ساعت 16:57 نويسنده هرزال